W samochodach szkło jest głównie stosowane do szklenia okien i drzwi oraz w reflektorach. Duże przeszklone powierzchnie, często panoramiczne, są charaktery­styczne dla sylwetki współczesnego nadwozia i stanowią jeden z elemen­tów bezpieczeństwa czynnego. Szkło stosowane do szyb samochodowych powinno być bezodprysko- we. Obecnie w przemyśle motoryzacyjnym stosuje się dwa rodzaje szkła bezodpryskowego: t szkło hartowane, szkło wielowarstwowe (laminowane). 3.5.1. Szkło hartowane Szkło hartowane to pojedyncza tafla, formowana na gorąco. Po uformo­waniu szkło (gdy ma jeszcze wysoką temperaturę) jest hartowane przez ochłodzenie strumieniem zimnego powietrza. W czasie tego procesu po­wstają w szkle naprężenia, dzięki którym w przypadku uderzenia szkło rozpada się na drobne odłamki o tępych krawędziach, nie powodując skaleczeń. Szkło hartowane, stosowane na szyby samochodowe, jest wy- konywane jako lustrzane, ma wymiary montażowe, jest dwustronnie szlifowane i polerowane. Ze względu na duże naprężenia własne szkło nie może być dodatkowo obrabiane. Szyby ze szkła hartowanego odznaczają się dużą wytrzymałością 1 zwiększoną odpornością na zmiany temperatury. Ich wadą jest, że w chwili pękania szkło rozpryskuje się, a szyba staje się matowa i nie­przejrzysta. Zapobiega się temu, stosując hartowanie strefowe, które daje w polu widzenia kierowcy siatkę spękań na tyle rzadką, że umożli­wia to okresowe kontynuowanie jazdy. 3.5.2. Szkło wielowarstwowe Szkło wielowarstwowe (zwane laminowanym lub klejonym) jest naj­częściej wykonane z dwu warstw wysokogatunkowego szkła o grubości 2 do 3 mm (rys. 3.1) klejonych przezroczystym tworzywem sztucznym (celuloid, poliwinylobutyl). V 2 Rys. 3.1. Budowa szyby wielowarstwowej 1 — szkło, 2 tworzywo sztuczne Podczas nakładania tworzywa szkło podgrzewa się i wkłada do for­my, w której uzyskuje ono przewidziany kształt. Proces kształtowania szyby przebiega w próżni. Szyby samochodowe mogą być płaskie lub gięte (profilowane, panoramiczne). Nowoczesne samochody mają wszy­stkie szyby gięte. Szyby wielowarstwowe odznaczają się tym, że są bardziej odporne na uderzenie (np. kamieniem). Na szybie powstają co prawda pęknięcia, ale nie powodują one zasadniczego pogorszenia widoczności. W przypad­ku uszkodzenia kawałki stłuczonej szyby pozostają przyczepione do two­rzywa. Szyba nie pęka na drobne kawałki i nie wpada do wnętrza nad­wozia. Wadą szkła klejonego jest dwukrotnie wyższa cena niż szkła har­towanego. Mimo to w wielu krajach istnieją zalecenia stosowania w sa­mochodach jedynie szkła wielowarstwowego. Szkła wielowarstwowe pozwalają na uzyskiwanie efektów szkła barw­nego. Np. przez wklejenie w górnej części szyby pasa zielonej przeźroczy­stej folii uzyskuje się zabezpieczenie przed olśnieniem podczas jazdy „pod słońce". Jest również stosowane szkło antisol o zabarwieniu zielon­kawym, które nie przepuszcza promieniowania podczerwonego. Dzięki te­mu wnętrze nadwozia mniej nagrzewa się podczas upałów.